Diagnoza logopedyczna

Pierwsze spotkanie z logopedą ma na celu ocenę rozwoju mowy i rozpoczyna się wywiadem. Zostaniesz zapytany o dotychczasowy rozwój dziecka, rozwój mowy, sposób karmienia. Przeanalizujemy przyniesioną przez Ciebie dokumentację medyczną dziecka.

Kolejnym etapem diagnozy jest ocena rozwoju mowy i komunikacji. Pod uwagę należy wziąć: umiejętność nawiązywania kontaktu przez dziecko, osiąganie celów komunikacyjnych w sposób akceptowany przez otoczenie, umiejętność formułowania poprawnej gramatycznie wypowiedzi, zasób słownika oraz wymowę. Konieczne jest także zbadanie rozumienia; pojedynczych wyrazów, prostych i złożonych poleceń.

Nieodłącznym elementem diagnozy neurologopedycznej jest ocena budowy i sprawności aparatu artykulacyjnego, niekiedy uzupełnione o badanie połykania i oddychania, orientacyjne badanie słuchu, otoskopię ucha, badanie funkcji słuchowych czy wzrokowych.

Logopeda obserwuje m.in. sposoby komunikowania się dziecka z otoczeniem (werbalne i niewerbalne), przebieg czynności mówienia (sposób oddychania, tempo, natężenie, wysokość głosu, intonację, akcentowanie, artykulację). Następnie ocenia:

• budowę i sprawność aparatu artykulacyjnego,
• przebieg czynności przyjmowania pokarmów i napojów (w zależności od wieku dziecka) — ssanie, odgryzanie, gryzienie, żucie, połykanie,
• artykulację poszczególnych głosek,
• percepcję słuchową (uwagę i pamięć słuchową, słuch fonematyczny),
• zasób słownictwa,
• umiejętność budowania wypowiedzi sensownych i gramatycznie poprawnych,
• umiejętności narracyjne (opowiadanie, opis),
• umiejętności prowadzenia dialogu,
• kompetencję komunikacyjną (budowanie wypowiedzi adekwatnych do sytuacji, rangi rozmówcy, prowadzących do osiągnięcia intencji).

W naszej Poradni diagnozujemy zaburzenia w zakresie rozwoju mowy dziecka w oparciu o specjalistyczne narzędzia i testy diagnostyczne. W ten sposób rozpoczyna się proces diagnostyczno-terapeutyczny – postawienie diagnozy, programowanie terapii oraz prowadzenie oddziaływań terapeutycznych przebiegają jednocześnie. Po diagnozie otrzymasz ustnie wskazówki na okres pomiędzy kolejnymi wizytami.

W przypadku konieczności współpracy z innymi specjalistami logopeda kieruje na konsultacje specjalistyczne a następnie we współpracy z rodzicem oraz — jeśli zachodzi taka potrzeba — zespołem specjalistów (psycholog, pedagog specjalny, fizjoterapeuta) ustala hierarchię celów terapii oraz tworzy indywidualny program terapeutyczny, dobiera strategie i metody postępowania. Rodzic jest aktywnym uczestnikiem terapii – podczas zajęć otrzymuje zalecenia do pracy w domu; cel prowadzonych ćwiczeń oraz sposób ich wykonywania są prezentowane przez logopedę i szczegółowo wyjaśniane rodzicom. Program terapii jest weryfikowany i na bieżąco modyfikowany, dostosowywany do indywidualnych potrzeb dziecka i rodziny.